|
Son dönem Tasavvuf şairi unutulmuş bir şahsiyet Abdullah Avni ESER Şiirleri : (1), (2), (3), (4), (5), (6) |
||||||||||||||||||
|
Erzurum’un Narman ilçesinde doğdu. (1881-1953) Kerimoğulları sülalesinden olup Narman’ın Tuzla mahallesinde yaşamıştır. Avnî mahlasıyla şiirler yazmıştır. Avnî, şiirlerinden de anlaşıldığı gibi şekle değil mânâya değer veren, varlık birliği (vahdet-i vücud) inanışını ve ilâhî aşkı terennüm eden bir mutasavvıf şairdir.Şiirlerinde mürşid ismi olarak “Abdülkadir Seyit Yahya”, ”Ethem Baba” isimleri geçmektedir. Halvetî tarikatındandır. Şiirlerinden Avnî’nin bir Hak aşığı, gönlü ilahî aşkla çağlayan büyük bir şair olduğu anlaşılmaktadır.
Yukarıdaki dizelerden anlaşıldığı gibi Avnî’de büyük bir peygamber sevgisi vardır.Onun şiirlerinde sık sık dünyanın faniliği anlatılmıştır. Dünyanın geçici olduğunu şu dizeleriyle ne güzel anlatmıştır;
Hayatı hakkında fazla bilgi edinemediğimiz şairimizin Rusya’da esir düştüğü (Sarıkamış Harekatı) sırada yazmış olduğu üç şiiri bulunmaktadır. Şu dizelerde esirliğini bakın nasıl anlatmaktadır;
Yine bu dizelerinde de vatanından ayrılığa dayanamadığını ne güzel anlatmıştır;
Avnî sosyal çevresindeki olaylarında bazı şiirlerinde işlemiştir.Aşağıdaki dizelerde onun yaşadığı topluma karşı yapmış olduğu eleştiriler vardır;
Okumaya ve çalışmaya verdiği önemi ise aşağıdaki dizeleriyle ne güzel dile getirmiştir;
Avnî şiirlerini Aruz vezni ile yazmış,dili dönemine göre
sade,bazı şiirlerinde ağırdır. Elimizde 73 şiiri
bulunmaktadır.Şiirlerini Süleyman İşleyen derlemiş,torunu İhsan
Tanrıverdi düzenlemiş,elimizdeki nüshasını torunu Ali ESER
oluşturmuştur. | ||||||||||||||||||
|
|