Son dönem Tasavvuf şairi unutulmuş bir şahsiyet  Abdullah Avni ESER                                                                Şiirleri : (1), (2), (3), (4), (5), (6)                                                                      

                 

                   Erzurum’un Narman ilçesinde doğdu. (1881-1953) Kerimoğulları sülalesinden olup Narman’ın Tuzla mahallesinde yaşamıştır. Avnî mahlasıyla şiirler yazmıştır. Avnî, şiirlerinden de anlaşıldığı gibi şekle değil mânâya değer veren, varlık birliği (vahdet-i vücud) inanışını ve ilâhî aşkı terennüm eden bir mutasavvıf şairdir.Şiirlerinde mürşid ismi olarak “Abdülkadir Seyit Yahya”, ”Ethem Baba” isimleri geçmektedir.  Halvetî tarikatındandır.          

                  Şiirlerinden Avnî’nin bir Hak aşığı, gönlü ilahî aşkla çağlayan büyük bir şair olduğu anlaşılmaktadır.

Sensin kainata sebep,aşıkların kılar talep,
Nice dinler kaldı harap, Ahmed Muhammed Mustafa
Gönül olmuş sana hayran,sana uyan görmez niran (ateş)
Her dertlere sensin derman, Ahmed Muhammed Mustafa
 

                 Yukarıdaki dizelerden anlaşıldığı gibi Avnî’de büyük bir peygamber sevgisi vardır.Onun şiirlerinde sık sık dünyanın faniliği anlatılmıştır. Dünyanın geçici olduğunu şu dizeleriyle ne güzel anlatmıştır;

Bu dünyaya temel kurma,bozar bir gün yıkar ölüm,
Be hey gafil kendin yorma,ecel ipin takar ölüm.                                                                                      
 

                   Hayatı hakkında fazla bilgi edinemediğimiz şairimizin Rusya’da esir düştüğü (Sarıkamış Harekatı) sırada yazmış olduğu üç şiiri bulunmaktadır. Şu dizelerde esirliğini bakın nasıl anlatmaktadır;

Avnî’yim kalmışım burada piyade
Gün be gün oluyor derdim ziyade
Sılayı görürüm habdan rüyada
Acep görmediğim eller mi kaldı?
 

                 Yine bu dizelerinde de vatanından ayrılığa dayanamadığını ne güzel anlatmıştır;

Bu nasıl hicrandır,bu nasıl haldır?
Ya Rabbi kısmetim vatandan aldır
Avnî’nin derdi de Yusuf misaldir,
Haram oldu altı bayram namazı
 

                 Avnî sosyal çevresindeki olaylarında bazı şiirlerinde işlemiştir.Aşağıdaki dizelerde onun yaşadığı topluma karşı yapmış olduğu eleştiriler vardır;

Ne küçüğe hürmet,ne büyüğe rağbet
Ne alimde ilim,ne dinde gayret.
Pek bozuk gidiyor hal ü hareket
Tebdil oldu her ikbalî dünyanın
 

                 Okumaya ve çalışmaya verdiği önemi ise aşağıdaki dizeleriyle ne güzel dile getirmiştir;

Gece gündüz durma çalış
Oku durma ilme alış
Erenler silkine karış
Budur Avnî’nin ruhsatı
 

                Avnî şiirlerini Aruz vezni ile yazmış,dili dönemine göre sade,bazı şiirlerinde ağırdır. Elimizde 73 şiiri bulunmaktadır.Şiirlerini Süleyman İşleyen derlemiş,torunu İhsan Tanrıverdi  düzenlemiş,elimizdeki nüshasını torunu Ali ESER oluşturmuştur.
                                                                                                        Semra ESER